Openingsrit 2026

Toen de Kinderkopjeskaptein ( Jeroen S ) en ik vorig jaar terugkwamen van
een feessie in Goes, zag de wereld er heel anders uit.
De flattie liep goed, had er net tweehonderd kilometer op zitten met een setje
nieuwe zuigers.
Een mooie trip en een gezellig feessie waren de ingrediënten van het zonnige
weekend waarvan we op die zondag terugreden.
Het was op de landtong van de stormvloedkering, waar we met twee ouwe
knarren aan de praat raakten over het leven op een motor. Een mooie afsluiter
van een te gek weekend, altijd leuk om spontaan met gelijk gestemden je
hobby te bespreken toch. Je ziet elkaar daarna meestal nooit meer, terwijl ons
landje helemaal niet zo groot is trouwens, maar dat ter zijde gelegd want daar
gaat t helemaal niet over, whahaha !!!
Echter !!! een van de twee knarren had schijnbaar een soort " kleine privé
collectie/museumpie met vooral Guzzi's . Hij gaf een kaartje en nodigde ons uit
om een keer een bakkie te komen doen.
Nah !!! Jeroen en ik enthousiast dus dit is er eentje om te onthouden,
misschien leuk voor een clubritje ofzo…
Okee !!! Later !!! wij gaan richting onze vrouwen en we komen wel een keertje
kijken…of niet…iedereen weet hoe dat kan lopen. Je wil wel gaan, maar het
leven diend zich aan en doe je ding er maar mee. Je planning loopt altijd
anders en je bent al zo druk.
Eerlijk, we rijden veel en er staat weer een hoop leuks gepland voor komend
seizoen, daarnaast je dagelijkse avontuur van woon-werkverkeer. puur op
overleving modus in de hedendaagse ochtend en avondspits…Ja!!! er zijn te
veel Karens die het heel spannend kunnen maken voor je. Slechte combinatie
als je t mij vraagt. Onoplettende automobilisten die alleen maar met zichzelf en
hun social media bezig zijn . Dit in combinatie met te grote, te veilige en te
snelle vierwielers…dodelijke combo !!! echt !!!
Maargoed, ik dwaal weer af…terug naar de landtong.
Kaartje, museumpje achtig iets, bakkie doen…oh ja !!! dat was t ja … afspraak
!!! Nah…dit is zo 'n afspraak die je maakt maar waarschijnlijk niet na gaat
komen omdat ie door de continue verandering in je leven ergens naar de
achtergrond verdwijnt en vergeten gaat worden.
We gaan maar gelijk wel door naar vandaag de dag…anders komt er nooit een
eind aan. Ik sta om bekend he, dat ik af en toe nog al door kan slaan als ik een
verhaaltje schrijf…Dussss !!!
We bestaan dit jaar zestig jaar als club en laten we zorgen dat we " alive and
kicking zijn ". Ik bedoel zestig jaar een club overeind houden is best een flinke
prestatie als je t mij vraagt.
Veel mensen die dit voor elkaar geboxd hebben,, zijn allang dood en
sommigen rijden nog steeds mee, sommigen van hun zijn gestopt met rijden
maar zoeken elkaar nog steeds op, dan wel of niet in clubverband. Mooi man
!!! Een tweede familie een soort van of zoiets…dikke shit ook !!! ( in positieve
zin dan he )
Moeten we overeind zien te houden met z'n allen en dat doen we dan ook met
een leuk cluppie die hards die meedenken en de handen uit de mouwen
steken, en aan dat gas gaan hangen. Lekker man !!!
Net als een jaar geleden weer mooie trippies op de tourkalender weten te
zetten. Nu, in tegenstelling tot vorig jaar waarmee we dit schrijven begonnen,
is het allemaal anders.
De flattie word ingereden " as we speak " , heb er net driehonderd kilometer
opgezet en ben toe aan de eerste oliewissel. Nog tweehonderd kilometer en
dan mag ik zestig kilometer per uur gaan als maximum snelheid.
Vorig jaar zeker de nodige kilometers op de klok gezet maar ze ging na de
roadtrip met de jongens in Juni, steeds meer olie verbruiken en rookte als een
petroliumboot.
Het was aan t eind van het seizoen, tijdens de snertrit dat er ook rook uit de
dop van de olietank kwam…na die rit kreeg ik d'r niet meer aan de praat en
was ik genoodzaakt dr. Peet erbij te halen.
Ook zijn conclusie was dat er iets ernstigs aan de hand zou moeten zijn en het
advies was om het bovenblok maar te demonteren om zo misschien te kunnen
constateren wat het euvel was.
Okee !!! ik snap t niet, begin van t seizoen nieuwe zuigertjes gemonteerd,
goed in gereden en een mooi seizoen achter de rug, nah…ben toch ook wel
benieuwd wat er aan de hand is eigenlijk…
Gevalletje borgringen van de voorste pistonpen weg !!! Allebei ook !!!
Cilinderwand die aan weerszijden een flinke groef had omdat de pistonpen
heen en weer had liggen jutteren terwijl ie ook natuurlijk volgas op rn neer
gaat…dikke shit ook !!! ( in negatieve zin ). Verklaart wel de rook uit m'n
olietank. Die gassen gaan de verkeerde kant en daarom is ze niet te starten
natuurlijk, je hele mengsel in de verbrandingskamer klopt niet meer !!! Ten
minste, ik geef m'n bek ook maar een gooi, weet ik t, klinkt logisch in mijn brein
!!!
Maargoed, algehele blokrevisie want deze schade hoon je er niet uit, dat wordt
uitboren en verbussen. Kan ik zelf niet dus dat spul moet naar Larry. Daarna t
hele spul naar Willum B. Die zet er gelijk maar een vers big-end in en dan
begint de pret voor mij…inbouwen en inrijden…Ga in september met de
jongens weer op roadtrip en dan moet er dus op z'n minst tweeduizend
kilometer op de klok staan…
Maar ja…ik ga niet inrijden tijdens een tourritje, zeker niet de eerste twaalf-en
een half honderd kilometer, daarna mag je tachtig en dan durf ik t wel aan.
Dusss, het inrijden loopt gestaag, maar t loopt…het leven diend zich aan zoals
eerder gezegd…en doe je ding er maar mee…
Ik ga deze openingsrit, want daar gaat t tenslotte over, op de 41er van papa.
Die fiets staat sinds een paar maanden bij mij in de schuur want hij is gestopt
met rijden vorig seizoen. Mooi kut, maar wel een verstandige keuze. Beter
voor z'n gezondheid en die van z'n omstanders…maargoed hij zit wel als
eerste vandaag bij mij in de veranda !!! Erelid en wel !!! Mijn vader !!! die me
meegezogen heeft in dit leventje, met allemaal leuke mensen om me heen,
eeuwig dankbaar voor zijn keuze om te gaan rijden en bij de club te gaan. Met
mij voorop de benzinetank als achtjarig puistekoppie…
Hadden we afgesproken hoor, dat ie zo vroeg bij me was, ik had z'n hulp nodig
om t kevertje weg te brengen naar de garage. Normaal doe ik t meeste zelf
aan dat karretje maar ik kom tijd te kort tegenwoordig.
M'n steun en toeverlaat is drie weken geleden uitgeschakeld geraakt door een
noodlottige botsing met onze hond…schade ?….zeven pennen in haar
onderbeen en een revalidatie periode van drie tot zes maanden…
Heb dus m'n handen vol om t gezin te managen met het reilen en zeilen van
twee puberdochters. En ze doen t goed hoor want ook bij hun diend het leven
zich aan…en doe je ding er maar mee…School, stage, huiswerk, toetsweken,
orthodontisten, gyropractors, wedstrijden en ga zo maar door…
Tienie deed hier een hoop organisatie in en ook in de praktijk kost het haar de
nodige kilometers en uurtjes zeg maar. Ja!!! dat komt allemaal dan ff op deze
papa neer…daarnaast nog ff werken en de 44er inrijden, oh ja en een beetje
mantelzorgen want ik ga natuurlijk ook elke dag op z'n minst een keer op
bezoek bij m'n meissie.
Des te meer zin om ff te rijden vandaag, ff met de jongens op pad. En ik had t
goed geregeld, eind locatie bij t museumpje ( issie toch blijven hangen ergens
in dat brein van me ). Het Maybird museum staat in Rockanje en ik bedacht
me tijdens de winterbbq dat Ted daar een hutje heeft gehad, of daar in de
buurt in ieder geval. Ben er nooit geweest maar er staat wel een mooie
buitenkabel in m'n veranda die daar vandaan komt, ooit door Lex in elkaar
gelast volgens mij.
Maargoed, Ted kent dit gebied beter dan mij dus gevraagd of hij een ritje wilde
uitzetten.
Dat wou ie wel en zo had hij een mooie rit bedacht, die ook nog ff een
tussenstop had op de landtong, waar Jeroen en ik de eigenaar van t
museumpje ontmoette vorig jaar.
't weer speelde lekker mee, want t begon die ochtend ietwat dwarspikstandig
maar toen ik om een uurtje of tien ff ging tanken voor de rit, klaarde het aardig
op en bleef t over t algemeen zonnig. ' t was wat fris, maar ik vond t allang
best. Van de week reed ik nog in een hagelbui naar m'n werk, op dr 41er, met
een vrij kort voorspatbord. Doet toch echt zeer hoor, hagel op je wangetjes.
Jeroen en ik hingen lekker achter aan en bij een stoplicht zeiden we tegen
elkaar dat t eigenlijk wel fijn was om er gewoon domweg achter aan te rijden
en niet verantwoordelijk hoeven te zijn voor de hele bubs.
Heerlijk begin zo !!! We zetten een beetje rotondes af om in zn geheel de regio
uit te komen, maar t is vooral genieten.
Met zeventien man vertrokken we vanuit Pijnacker binnendoor naar Maassluis.
Nog ff met de hele rit langs m'n meissie gereden, die nog ligt bij te komen van
een flinke operatie. Werd zeer gewaardeerd hoorde ik later van d'r. Verdiend
ze ook, want ook voor de club doet deze dame een hoop zo de afgelopen
jaartjes. ( ja ja !!! Ik weet 't : subjectieve observatie )
Okee !!! Ted weet t hele spul aardig bij elkaar te houden en zo komen we met
z'n allen aan bij 't veer naar Rozenburg. Een aantal rijders van buiten de regio,
chapter Haarlem en chapter Gouda hebben genoten van deze eerste etappe
en zijn duidelijk enthousiast. Arie blijkt een aardige twelve bar bleus weg te
kunnen blazen op z'n honer en Ivo bezit blijkbaar een drone die een geinig
filmpie maakt van boven !!! Geweldig toch daar op die kade in Maassluis !!!
Zestig jaar Oltimers : van zwart/wit foto's naar AI, altijd trouw gebleven aan de
blauwe plaat. Mooi man !!!
Tuurlijk hier en daar wat nieuwe machines, maar t gros is ouwe zooi !!! Staat te
lekken of slaat af bij een stoplicht, geniaal !!! Niet meer aan te krijgen ook !!!
Nah…ja…lukt altijd wel maar je snapt me …
Of je rijd met je gloednieuwe machine ineens een meter lager dan de rest van
de club en realiseert je, dat je te veel van de omgeving genoot en daar sta je
dan op eigenlijk de verkeerde weg en je maten verdwijnen langszaam uit t
zicht . Het enige wat je nog ziet is een blauwe rookwolk die langszaam opgaat
in de lucht boven een piroske dorpje…ik heb t over Guus…die stond daar en ik
als hekkensluiter voegde me bij hem, stond ik ook een meter lager dan de weg
die we moesten hebben. Maar hey !!! Ik laat m niet staan he !!! En hij mij ook
niet, dus na wat, voor mij, onduidelijk Noord-Hollands getier, gaf ie gas en reed
zo dat hoogteverschil weg met z'n dure machine !!! Wat een gek ook, kickuh
man !!!
Die man is ondertussen ver in de zeventig en blert die dikke harley gewoon
een taluut op wat bestaat uit van die kinderkopjes !!! Ik had dat zelf nooit
bedacht maar blerde er maar gewoon achteraan met de 41er.
Onder toeziend oog van wat wandelaars kwamen we zonder kleerscheuren
boven en stond ik vooral te kijken van mezelf dat ik dit gered heb zonder
genadeloos op m'n bek te gaan !!! Ik dacht nog : " als ik dit met de 44er had
moeten doen had ik t nooit gered, zoiezo niet qua grondspeling !!! Tis jammer
dat die drone van Ivo dit niet heeft gefilmd want t had er aardig ' trail "
uitgezien denk ik.
Misschien maar goed ook ( dat die drone daar niet hing ) want het zal er
misschien veel minder spectaculair uitgezien hebben, als hoe ik 't beleefde in
m'n hoofd. Maar hey !!! Ben enthousiast he… , dan dik alles lekker aan toch
!!!! Fuck it !!!
Juist !!! Ja !!! Ook Guus en ik kwamen aan bij de Maybird classics. Wat een
ontvangst ook. Een lief vrouwtje genaamd Ali en de oude knar heette ons van
harte welkom en de een kreeg een rondleiding, de ander plofte gelijk neer en
kon genieten van een een lopend buffet in de vorm van een bakkie en een
koekie !!! Hey das grappig ook, zo zijn we ook bij mij gestart, deze mensen
snappen 't !!!
We hebben daar een uurtje gehangen en genoten, gegrapt en gegrolt. Echt
een aanradertje ook om eens aan te doen.
Chapter Haarlem, taaide als eerst af, maar hey !!! Die kwamen van ' t verst,
dus logisch. Die moesten zich door drie provincies heen manouvreren. Jaap
op z'n nieuwe fiets, arie op de early en Guus op z'n, weet ik wattie heeft of hoe
dat model heet, 't heeft geloof ik 118cubic inch !!! En dat met Guus z'n
onbevreesd heid…die pakt ook gewoon een middenbermpie of een Cado mee
omdat hij blijkbaar heel snel in oplossingen kan denken…
Daarna Gouda, Gouda reed solo vandaag en moest volgens z'n navigatie nog
zo'n kleine vierhonderdzeventig kilometer huiswaarts !!! In z'n eentje dus !!! De
brandstof voor zowel machine en berijder was nagenoeg op en moest a.s.a.p
aangevuld worden. Snap dat je dan ook de snelle route terugneemt in plaats
van de toeristische route die de van ons rest terug nam.
De weg huiswaarts was misschien nog wel mooier dan de heenweg, maar die
kende ik al, dus das niet eerlijk. Nee, de terugweg was waar ik op gehoopt
had, een weg die voor mij totaal onbekend was, en daar hou ik van als ik op
de motor zit. Langs de Oostvoornse plassen reden we terug naar ' t veer.
Lekker genieten ook, ' t was fris maar 't zonnetje prikte door de bewolking zo
af en toe. Richting Westland was 't wat donkerder en vrij snel haakte dat
chapter af naar links om zo dieper in het Westland te verdwijnen. Jeroen en ik
verloren de rest uit 't oog toen wij de eerste pomp tegenkwamen in Maassluis.
Jeroen had aangegeven te moeten tanken toen we op t veer stonden. Ik was
blijkbaar de enige die de informatie daadwerkelijk binnen had gekregen, want
de rest reed er volgas voorbij !!!
Okee, jij en ik , ook goed…of perfect eigenlijk !!! Met z'n tweetjes scheurden we
door 't Westland richting Delft. Tenminste Jeroen houd van gas geven in de
bochten en zn plek claimen op ' t asfalt…maar voor de rest cruised hij een
beetje op die Dyna. Ik moet dan alles geven om 'm bij te houden. ( en dan
houd ie al rekening met me )
Zo ben ik m een keertje " kwijt geraakt " in het Central Massif !!! Hij riep nog
iets van " ik zie je aan de overkant !!! " en daar trof ik ook weer, een half uur
later, cruisend op 't rechterbaantje wachtend op z'n maat. Dat half uur duurde
een half jaar voor m'n gevoel en was dan ook blij 'm weer in 't visier te hebben.
Maargoed, in de Lier was de weg nat en wij dus ook, heerlijk !!! De stortbui
bevond zich rechts van ons en hing een beetje boven het 010 area, wij reden
richting Delft en daar leek ' t in de verte op een mooie namiddag in de vroege
lente.
Prijs je jezelf toch een gelukkig man ofnie !!!
Ter hoogte van mn dorpje scheidde onze wegen en reed ik nog ff solo door
naar de clubmiddag van mn maatje en zo kon ik mooi nog ff bier drinken en
kut roepen!!! Heerlijk ook en had ik ff nodig in deze hectische tijd. Altijd goed,
ook al reed ik in regen en in het donker terug naar huis. Kon mij niet verotten.
Ik zit straks lekker in de veranda met een vuurtje en een goed glas whisky, te
genieten van een mooi stukkie muziek en niet geheel onbelangrijk, in mijn
ogen in ieder geval, een heel best daggie.












